تخت اسپایکا آنهوما

عمل جراحی لگن و تأثیر تخت اسپایکا در روند گچ گیری پس از جراحی

مفصل لگن از نوع مفصل‌های گوی و کاسه‌ای است.به‌نوعی که بخش گوی مانند آن در قسمت استابولوم لگن(بخش کاسه‌ای) قرار می‌گیرد. همین مکانیسم است که امکان حرکت را برای هر فردی به وجود می آورد .اختلال و دیسپلازی ناشی از تکامل ناکافی لگن (دررفتگی مادرزادی مفصل ران)  در صورت قرار نگرفتن قسمت گوی استخوان ران(head of femur)در جای خود(hip socket) در کودکان به وجود می‌آید به این صورت که استخوان لگن به‌جای داشتن چرخش (rotation) درمفصل کاسه‌ای در آن ناحیه به جلو و عقب لغزش داشته و به‌طور راحت از آن خارج می‌شود یا در شرایط حاد تر کاملاً از ناحیه استابولوم خارج‌شده ; که به دررفتگی سر استخوان ران معروف است.

اگرچه دررفتگی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران غالباً در زمان تولد بروز پیدا می‌کند، اما ممکن است در یک سال اول زندگی  کودک نیز ایجاد شود. اگر اختلال مادرزادی و در حین تولد به وجود آمده باشد به‌راحتی قابل‌تشخیص بوده و در صورت نهان بودن با افزایش سن و به‌مرور اضافه‌تر شدن گودی کمر می‌توان از وجود این مورد مطلع شد.

انواع دیسپلازی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران

دیسپلازی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران در کودکان دارای درجه‌های متفاوتی است:

دررفتگی: در شدیدترین موارد دیسپلازی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران، سر فمور کاملاً از کاسه خارج‌شده است.

قابل دررفتگی: در این موارد، سر فمور داخل استابولوم قرار داشته اما به‌آسانی طی معاینه از داخل کاسه خارج می‌شود.

قابل دررفتگی ناکامل: در موارد خفیف دررفتگی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران سر ران در داخل کاسه لق است. طی معاینه استخوان درون کاسه حرکت می‌کند اما در نمی‌رود.

آمار نشان می‌دهد حتی در کشورهای پیشرفته، حدود ۱ تا ۲ کودک از هر ۱۰۰۰ کودک به دنیا آمده به دررفتگی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران مبتلا هستند. از این‌جهت متخصصان اطفال در جهت جلوگیری از هرگونه عوارض جانبی در رفتگی لگن، نوزادان را در اولین معاینه و هر چک آپ بعدی با انجام تست‌های حرکتی که شامل شنیدن و احساس کردن صدای عمیق و توخالی در هنگام حرکت دادن مفصل ران در وضعیت‌های مختلف است، غربالگری می‌کنند.

علل دررفتگی مادرزادی لگن

موارد دیسپلازی ناشی از تکامل ناکافی مفصل ران معمولاً در خانواده‌ها وجود دارد. این بیماری می‌تواند هر دو مفصل ران یا یکی را به‌طور جداگانه درگیر کند. این بیماری معمولاً مفصل ران چپ را درگیر کرده و در موارد زیر بیشتر دیده می‌شود:

• دختران (متخصصان اطفال اکنون توصیه می‌کنند که تمام نوزادان دختر در وضعیت بریچ با سونوگرافی برای دیسپلازی غربالگری شوند.)
• فرزند اول
• کودکان به دنیا آمده در وضعیت بریچ (به‌خصوص با پاهای بالا و در کنار شانه).
• سابقه خانوادگی دیسپلازی مادرزادی مفصل ران
• الیگوهیدروآمنیوس (سطح پایین مایع آمنیوتیک)

وقتی دیسپلازی ناشی از تکامل ناقص مفصل ران در بدو تولد تشخیص داده شود، با توجه با شدت و سن کودک می‌توان درمان تهاجمی (invasive) و درمان غیرتهاجمی((non-invasive را در نظر گرفت. در درمان غیرتهاجمی معمولاً می‌توان آن را با استفاده از بریس یا هارنس (افسار) دیسپلازی را تصحیح نمود. اگر مفصل ران در زمان تولد درنرفته باشد، این بیماری ممکن است تا زمان راه رفتن کودک تشخیص داده نشود. در این زمان، درمان پیچیده‌تر بوده و احتیاج به درمان تهاجمی خواهد بود.

درمان غیرتهاجمی

نوزادان تازه به دنیا آمده و نوزادان 1 تا 6 ماه

کودک درون یک وسیله وضعیت دهنده نرم (کمربند مانند) به اسم هارنس لگنی برای ۱ تا ۲ ماه قرار داده می‌شوند تا سر استخوان لگن را در داخل کاسه به‌طور ثابت قرارداد. این بریس مخصوص طراحی‌شده است تا مفصل ران را در موقعیت مناسب (استابولوم لگن) نگه‌داشته و به‌طور هم‌زمان این اجازه را به کودک می‌دهد تا پا ها را به‌صورت آزادانه حرکت دهد و پوشک به‌راحتی پوشیده شود. هارنس لگنی باعث می‌شود تا رباط‌ها به دور مفصل ران محکم شده و با تشکیل شکل طبیعی کاسه مفصل ران را تقویت و این دو مفصل را در جای خود نگه دارد.

اگر با پوشیدن هارنس مفصل ران در جای خود باقی نماند، پزشک ممکن است بریس ابداکشن (دور کردن از بدن) که از مواد سخت‌تر ساخته‌شده است( گچ اسپایکا )و پا را در موقعیت مناسب نگه می‌دارد را امتحان کند. سپس از یک گچ بدن (گچ اسپایکا) برای نگه‌داشتن استخوان‌ها در جای خود استفاده می‌کند. این جراحی زمانی انجام می‌پذیرد که کودک تحت بیهوشی عمومی است.

تفاوت گچ گیری دیسپلازی با گچ گیری عادی

گچ گیری که تحت عنوان درمان دیسپلازی صورت می‌گیرد با گچ گیری های عادی اندام شکسته متفاوت است، گچ گیری به این صورت است که از ناحیه کمر و شکم تا انتهای پا گچ گرفته‌شده درحالی‌که لگن از بدن دور شده و پا از زانو در حالت 90 درجه قرار دارد .با توجه به نوع گچ گیری و بی‌هوش بودن بیمار در حین گچ گیری پزشک و کادر اتاق عمل دسترسی مناسب و راحتی به پشت بیمار نداشته و مجبور به جابه‌جایی کودک به لبه تخت‌شده و با کمک دیگر افراد که کودک را نگه‌داشته‌اند عمل گچ گیری را انجام دهند

اما وجود وسیله‌ای که بتواند سطح قابل‌توجه ای از تخت  ایجاد کند و بیمار را در حال نیمه‌معلق نگه دارد که دسترسی بهتری به پزشک دهد بسیار حائز اهمیت است.

تخت اسپایکا (تخت گچ گیری) این امر را بسیار راحت کرده با ایجاد ساپورت برای شانه و سر و پا و معلق نگه‌ داشتن لگن دسترسی بهتری به پزشک بدهد

نکات مهم در مراقبت از گچ اسپایکا

• بهتر است وعده غذایی کودک در طول روز محدود به 6 وعده شود.
• رعایت رژیم غذایی و مصرف سبزیجات به میزان مناسب
• پس از برداشتن گچ کودک باید در طول روز بتواند زانوهای خود را خم و راست کند.
•  بين لبه گچ و پوست کودک پنبه يا پارچه نخی نرم بگذارید تا پوست وی آسیب نبیند.
• استفاده مرتب جهت تسکین درد پس از جراحی

ویژگی تخت اسپایکا آنهوما

• طول دستگاه قابل تنظیم است

• ساپورت شانه و پا دارای روکش چرم قابل ضدعفونی

• به دلیل فوم‌های مدیکال به‌کاربرده شده در تخت در صورت طولانی شدن زمان گچ گیری هیچ‌گونه آسیبی به بدن بیمار وارد نمی‌کند.

خرید و قیمت تخت اسپایکا

یکی از مشکلات پزشکان بعد از عمل های جراحی لگن راه مناسب گچ گیری لگن بیمار است. در نهایت با توجه به قرار گیری بیمار برروی تخت این روند می‌تواند سخت‌تر باشد. در همین راستا شرکت آنهوما با طراحی و تولید تخت اسپایکا روند گچ گیری را برای پشک و بیمار تسهیل بخشیده است. درصورت اطلاع از قیمت تخت اسپایکا و خرید آن از آنهوما می‌توانید با مشاورین ما در تماس باشید.